Wioletta Skoczeń

Wioletta Skoczeń

Studentka Wydziału Historii (dyplomacja)

Moja droga twórcza rozpoczęła się kilka lat temu. Dzieli się ona na różne etapy. Ich częścią wspólną jest fakt, iż w mało spodziewanym momencie przychodzi natchnienie oraz pomysły. Nie raz przekonałam się, jak bardzo tworzenie może być nieprzewidywalne. Nigdy nie wiem, kiedy pojawi się ta niezwykle wyraźna myśl i pragnienie ubrania jej w słowa. Oczywiście, czasem proces twórczy jest trochę bardziej zaplanowany. Chcę coś napisać i mam na tyle niezaśmiecony umysł, że konstruowanie wiersza przebiega dość szybko i przyjemnie. 

Z czasem zobaczyłam, że tworzenie wierszy daje mi dużą przyjemność, satysfakcję. Spostrzegłam, że pisanie działa terapeutycznie, bowiem często uwalnia mnie od natarczywych emocji, które gromadzą się pod wpływem rozmaitych życiowych sytuacji. Pisanie pozwala mi zrzucić z siebie pewien ciężar, a także jest sposobem na podzielenie się z innymi ludźmi moimi przemyśleniami egzystencjalnymi oraz światopoglądem. Moje utwory podejmują tematykę egzystencjalną, z którą łączy się problematyka sakralna oraz miłosna. Wiersze dają mi wolność. Pisząc je, rozwijam również swoje kompetencje językowe. W przyszłości chciałabym wydać tomik poezji. Uważam, że poezja ubarwia literaturę. Jest mową serca, duszy i umysłu.

Przykładowe prace: